روانکنندههای بتن
روانکنندههای بتن و کاربردهای آنها
افزودن روانکننده به بتن بهجای افزایش آب به دلایل فنی زیر انجام میشود:
– افزایش روانی بدون کاهش مقاومت
– کاهش نسبت آب به سیمان
– بهبود تراکم و کاهش تخلخل
– کاهش ترکخوردگی و جمعشدگی
– سهولت در بتنریزی و پرداخت
انواع روانکنندههای بتن
1. روانکنندههای معمولی (Plasticizers)
– مواد پایه: لیگنوسولفوناتها
– کاربرد: افزایش روانی بتن یا کاهش آب تا 10%
– موارد استفاده: بتنهای معمولی، کاهش آب در هوای گرم
2. فوق روانکنندهها (Superplasticizers)
– مواد پایه: پلیکربوکسیلات، نفتالین فرمالدهید، ملامین فرمالدهید
– کاربرد: کاهش آب تا 30% یا افزایش روانی زیاد
– موارد استفاده: بتن پرمقاومت، مقاطع فشرده، بتن خودتراکم
3. فوق روانکنندههای دیرگیر
– کاربرد: حفظ روانی در زمان طولانیتر
– موارد استفاده: بتنهای حجیم، حمل بتن در تابستان یا فواصل طولانی
4. فوق روانکنندههای زودگیر
– کاربرد: تسریع گیرش و افزایش مقاومت اولیه
– موارد استفاده: بتنریزی در هوای سرد، قالببرداری سریع
5. روانکنندههای بتن خودتراکم
– پایه شیمیایی: پلیکربوکسیلات اتر
– کاربرد: بتن بسیار روان بدون نیاز به ویبره
– ویژگی: حفظ روانی بلندمدت با افت اسلامپ کم
